karalamalar
yakıştıramadığın kendine
daha bitirmeye şans vermediklerinden
tek bir çizgi ile değil
kanırta kanırta üstünü örttüklerinden
ya da zannettiklerinden.
bir kağıt parçası ve kalemle
yalnız kalmak masabaşında
kendini sorgulamaktan farksız
dürüstlüğün seni rahatsız ederken.
yükselen çığlıklar dehşet ve heyecan
basitce işlenen bir cinayet
tecavüzün daniskası ve panik
aldırmayıp çıktığında pencereden
manzara ve sessizlik ben burdayım diyor
ve patlatıyordu tokadı.
yazmaya devam etme yok olacaksın
yazma bu sefer yanan tahtalar değil
yazma beyninde bir odada kaybolsun
yazma ki görme iğrençlikleri.
boktanlıkta kaybolduğunda yazma
bu şekilde rahatlama
unut gitsin.
mutluluğunu ve huzurunu yansıt
ölme
mesela.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder