mesela

Sen giderken dur demeyeceğim
gerçek olduğun an bu bile olsa.
üzülmem, dur demezsem
üzülmem, yine de buradaysan.

mavilerin ardında kaybolayım ister
belki...
bakmayıp kaçanların adına
üzülemem.

herkes dur denmesini beklerken
durup hiç bir yere gitmezken
dünya ruhumuzu eziyor yine yine
belki de demeye sebep ararken.

sikikler olduğumuzu farkettiğimizde
ve farketmeyip bildiğimizde
gidecek pek yerimiz olmadığında
diyecek pek lafımız kalmadığında
daha zor olurdu
hayal
ve
kırıklığı
batanları
akan kanlar
yaralar
ve olmayan bantlarımız
yüzdüğümüz beynin denizi
boğmasaydı
mutlu olur muyduk?
belki..