30 Ocak 2011 Pazar

yarımsal

sayfaları kaybettim
nerden yazayım hatırlamadığımı

kafa derimi yüzdüler
kahvaltı niyetine yedirdiler

sesimiz çıkmıyor
bağırdıkça kısılmış

ah bebeğim nerdesin
sevişsiz olmaz bu sabah

evden çıkanı siksinler
kedi gibi uyumak varken

fififi

Yok günün affı
Geçen zamandan gelen.
Akıyor, akıyor, sürüklüyor.
Bizler de bakıyoruz
ve kaçıyoruz
tükeniyoruz
iğrenç gezegende
güzellikler ararken
ya sabah yatıyoruz
ya da uyanıyor
her şekilde bunalıyoruz.
İçiyoruz keyife, kedere.
Bitiyoruz abi
cidden bitiyoruz.
Yine de böyle iyiyiz
birlikte soluyoruz...